Przejdź do głównej treści Przejdź do wyszukiwarki

Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej

Przeciwdziałanie przemocy w rodzinie

Czcionka:

 DEFINICJA

 

        Przemoc w rodzinie narusza podstawowe prawa człowieka, w tym prawo do życia i zdrowia oraz poszanowanie godności osobistej. 

 

     Art. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie definiuje przemoc jako: jednorazowe lub powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste członków rodziny, w szczególności narażające te ososby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u osób dotkniętych przemocą.

 

Warto pamiętać, że przemoc zabiera moc (czyli siłę).

A moc stanowi „paliwo” do życia i działania.

Trzeba więc z całych sił bronić się przed doznawaniem przemocy.

 

Kto najczęściej doznaje przemocy?

 

Najczęściej przemocy doznają osoby słabsze (co staje się oczywiste po zapoznaniu z definicją przemocy).

Najczęściej są nimi dzieci, kobiety, ludzie starsi, osoby niepełnosprawne. Z badań i statystyk wynika, że większość ofiar przemocy fizycznej w rodzinie to kobiety.


 

II          FORMY PRZEMOCY 

RODZAJ PRZEMOCY CHARAKTERYSTYKA
FIZYCZNA

bicie rękami lub przedmiotami, popychanie, spoliczkowanie, szczypanie,

kopanie, duszenie, szarpanie, wykręcanie rąk itp.

 PSYCHICZNA

 zastraszanie, grożenie, szydzenie, wyzywanie, upokarzanie, poniżanie, wyśmiewanie, narzucanie własnego zdania,

izolowanie, kontrolowanie, wywoływanie poczucia winy itp. 

 SEKSUALNA

 wymuszanie zachowań o charakterze seksualnym, obmacywanie, obłapywanie, zmuszanie do oglądania treści

pornograficznych, wymuszanie pożycia seksualnego itp.

 EKONOMICZNA

 odbieranie zarobionych pieniędzy, niezaspakajanie podstawowych potrzeb materialnych, niedostarczanie środków

finansowych na utrzymanie, uniemożliwianie podjęcia pracy itp.

 ZANIEDBANIE

 narażanie na utratę życia lub zdrowia, pozostawienie bez opieki osoby, która z racji wieku, niepełnosprawności lub choroby 

nie może samodzielnie zaspokoić swoich potrzeb itp.

 
 
 III         CYKLE PRZEMOCY

Cykle przemocy opisała amerykańska psycholog Leonora E. Walker. Badając kobiety doznające przemocy w rodzinie, zaobserwowała pewne cyklicznie pojawiające się w ich związkach zdarzenia. Na cykl przemocy składają się trzy następujące po sobie fazy: faza narastającego napięcia, faza ostrej przemocy i faza miodowego miesiąca.

 

1.   faza narastania napięcia

- pojawianie się coraz większej liczby sytuacji konfliktowych oraz wyczuwalny wzrost napięcia w związku,

- jeden z partnerów staje się drażliwy, każdy drobiazg wyprowadza go z równowagi, swoje emocje wyładowuje na drugiej osobie, może ją poniżać, krytykować,

- każdy szczegół jest dobrym pretekstem do wszczęcia konfliktu i awantury,

- w tej fazie partner może (ale nie musi) pić więcej alkoholu, przyjmować narkotyki lub inne substancje odurzające.

2.   faza ostrej przemocy

- zachowanie partnera staje się bardzo nieprzewidywalne, gwałtowne, często wpada w szał,

- dochodzi do eksplozji zachowań agresywnych, które mogą objawiać się biciem pięściami, przedmiotami, kopaniem, grożeniem bronią, duszeniem,

- można zaobserwować silne natężenie agresji słownej.

3.   faza miodowego miesiąca

- w momencie kiedy sprawca wyładował już swoje emocje i wie, że przekroczył różne granice, zmienia się w zupełnie inną osobę,

- w tej fazie sprawca okazuje skruchę, ciepło i miłość,

- sprawca dba o partnerkę, spędza z nią czas, zachowuje się tak, jakby przemoc nigdy nie miała miejsca.

 

Cykle takie mogą trwać przez wiele lat, przy czym zwykle z upływem czasu skracają się fazy miodowego miesiąca, a wydłużają się i bardziej dramatycznie przebiegają fazy narastania napięcia i gwałtownej przemocy. Po pewnym czasie faza miodowego miesiąca zanika całkowicie i pozostają tylko dwie fazy.

 

Każdy człowiek ma prawo do godnego życia. Godność wiąże się ze świadomością przysługujących każdemu z nad praw osobistych. Tych praw nikt nami nie może odebrać.

Godność jest przynależna naturze ludzkiej – jej także nikt nie może nam odebrać.

PRZE – MOC

to bezprawne działanie jednej osoby przeciwko mocy osobistej drugiej osoby.

PO – MOC

 to wszelkie działania, które pozwalają na odbudowanie wewnętrznej mocy każdego człowieka tak, aby potrafił samodzielnie kierować swoim życiem, chronić się przed przemocą i żyć godnie.

 

OSOBIE DOTKNIĘTEJ PRZEMOCĄ UDZIELA SIĘ

bezpłatnej pomocy w szczególności w formie:

 

  • poradnictwa medycznego, psychologicznego, prawnego, socjalnego, zawodowego i rodzinnego
  • interwencji kryzysowej i wsparcia
  • uniemożliwienie osobom stosującym przemoc korzystania ze wspólnie zajmowanego z innymi członkami rodziny mieszkania oraz zakazanie kontaktowania się i zbliżania się do osoby pokrzywdzonej
  • zapewnienie bezpiecznego schronienia w specjalistycznym ośrodku wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie
  • przeprowadzenie badania lekarskiego ustalającego przyczyny oraz rodzaje uszkodzeń ciała związanych z użyciem przemocy w rodzinie oraz wydanie zaświadczenia lekarskiego w tym przedmiocie
  • pomocy w uzyskaniu mieszkania

 

Przemoc „sama z siebie” nie zniknie . . .


 

CO TO JEST PROCEDURA „NIEBIESKIE KARTY”?
 

Jest to procedura postępowania/interwencji obejmująca działania wielu służb, mająca na celu zatrzymanie przemocy w rodzinie oraz pomoc w wychodzeniu z tej sytuacji. Działania są indywidualnie dostosowywane do potrzeb danej rodziny. Szczegółowe warunki realizowanie procedury, zadania służb oraz formularze „Niebieskich Kart” określa Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 września 2011 roku.

 

KTO MOŻE ZGŁOSIĆ PROŚBĘ O URUCHOMIENIE PROCEDURY „NIEBIESKIE KARTY”?

 

O uruchomienie procedury może prosić każda osoba dotknięta przemocą w rodzinie oraz osoby mające wiedzę, że w danej rodzinie dochodzi do przemocy. Trzeba pamiętać, że o wszczęciu procedury ostatecznie decyduje przedstawiciel służby/instytucji, do którego dokonujemy zgłoszenie, który może mieć inny ogląd sytuacji.

 

Uprawnienia do uruchomienia procedury „Niebieskie Karty”  mają przedstawiciele następujących służb:
 

- Policji,

- jednostek organizacyjnych pomocy społecznej,

- komisji rozwiązywania problemów alkoholowych,

- oświaty (nauczyciele, pedagog, psycholog szkolny, dyrektor),

- ochrony zdrowia (lekarz, pielęgniarka, ratownik medyczny).

 

W JAKICH SYTUACJACH URUCHAMIANA JEST PROCEDURA „NIEBIESKIE KARTY”?
 

Uruchomienie procedury następuje przez wypełnienie formularza „Niebieska Karta – A” przez przedstawiciela jednej z wyżej wymienionych służb, podczas rozmowy z osobą doznającą przemocy. Jest to dokument z danymi osób uwikłanych w przemoc w rodzinie opisujący sytuację przemocy. Bezpośrednio po wypełnieniu formularza „Niebieska Karta – A” osobie doznającej przemocy przekazuje się formularz „Niebieska Karta – B”. Zawiera on informacje o prawnych konsekwencjach stosowania przemocy oraz o miejscach, gdzie można uzyskać pomoc.

 

Doznajesz przemocy? Lekarz ma obowiązek Ci pomóc!

 

CO POMAGA WYJŚĆ Z PRZEMOCY?

 

Możemy zmieniać myślenie i nasze postawy dotyczące przemocy – z takich, które usprawiedliwiają i podtrzymują przemoc na takie, które będą sprzyjać w nieakceptowaniu przez nas i u siebie samego stosowania przemocy.

Możemy nauczyć się inaczej wyrażać uczucia przeżywane jako nieprzyjemne: zamiast krzyczeć i bić, możemy nauczyć się mówić o nich w sposób nie zagrażający innym

Możemy nauczyć się wyrażać uczucia przeżywane jako przyjemne i wyrobić nawyk mówienia o nich, w stosunku do naszych bliskich i nie tylko bliskich.

Możemy nauczyć się zachowań asertywnych: są to zachowania, które pomagają nam wyrazić siebie (to, co myślimy, czujemy, pragniemy, potrzebujemy), w sposób, który szanuje zdanie, uczucia – drugiej osoby.

Możemy nauczyć się prosić o to czego nam potrzeba i negocjować z innymi swoje prawa, zamiast wymuszać.

Możemy wreszcie zaakceptować to, że aby żyć z innymi czasem trzeba z czegoś zrezygnować lub odpuścić.

 

Może zdarza się, że słyszysz zza ściany krzyki ???

Słyszysz wołanie o pomoc ???

 Słyszysz czyjś płacz???

Widzisz, że ktoś z Twoich znajomych,

sąsiadów doznaje przemocy ????

 

 

Świadek przemocy to niezwykle ważna osoba. Często jedyna, która może pomóc przerwać przemoc.

 

ZGŁOŚ PRZEMOC W RODZINIE

  • 997- Policja
  • 112- telefon alarmowy
  • GOPS w Świątkach- 89 526 00 87              

 

PRZEMOC w rodzinie tworzy zamknięty krąg. 

 

Pamiętaj !! osoba krzywdzona: 

  1. Wstydzi się,  bo czuje się odpowiedzialna za to co się dziele w jej rodzinie
  2. Nie wierzy, że ktoś jej pomoże, że się coś zmieni, że ma prawo prosić o pomoc
  3. Boi się, o swoje życie i zdrowie
 
Ważne jest abyś: 
- wysłuchał tego, co ma do powiedzenia osoba krzywdzona
- uwierz jej słowom 
- zapewnij ją, że ma prawo szukać pomocy
- poinofrmuj osoby, które zajmują się udzielaniem pomocy
 

Każdy człowiek, który uczestniczył w jakimś zdarzeniu, ma obowiązek, na wezwanie sądu opowiedzieć, co wie w danej sprawie. Tylko osoba najbliższa ma prawo odmówić zeznań. Stawiennictwo w sądzie jest obowiązkowe, za składanie fałszywych zeznań grozi kara, a za niestawienie się w sądzie – grzywna. Świadków wystarczy wskazać sądowi, bez konieczności uzyskiwania ich zgody.
 

Świadkami mogą być różne osoby:

- same poszkodowane ofiary,

- świadkowie bezpośredni, czyli osoby które widziały akt przemocy albo  jednoznaczne jego skutki,

- świadkowie pośredni – czyli osoby, które coś słyszały, albo osoba doznająca przemocy im opowiadała o tym, co ją spotkało.
 

Przemoc domowa ukrywa się w czterech ścianach.
Sprzyja temu także bierność świadków.
Ty możesz spowodować, że instytucje odpowiedzialne za pomoc osobom doświadczającym przemocy domowej dotrą do ludzi, którzy tej pomocy potrzebują.
 
TO NIE JEST ICH SPRAWA !!!
 
 
 
POMÓŻ PRZECIWDZIAŁAĆ PRZEMOCY
 
NIE BĄDŹ OBOJĘTNY

 

 

 
 

 

ZAŁĄCZNIKI:

Pogoda

Zegar

Kalendarium

Wrzesień 2018
Pon Wt Śr Czw Pt Sb Nie
27 28 29 30 31 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30

Imieniny